“Relationele problematiek die ontstaat in de periode van de overgang komt regelmatig voor in mijn praktijk. Uit het eerste gesprek met Joyce, wier relatie ernstig verlechterd was, bleek dat communicatieproblemen al een tijdje aan de gang waren. Maar, sinds zij geen zin meer had in seks was een enorme druk op de relatie komen te staan. Ze voelde walging als ze werd aangeraakt. Haar partner voelde zich hierdoor erg afgewezen. Er werd voor gekozen haar man intensief bij de behandeling te betrekken. Dankzij uitleg over de overgang en haar symptomen begreep hij haar veel beter. Hij was erg opgelucht dat hij de afwijzing niet persoonlijk hoefde op te vatten. Daarna kon de focus worden verlegd naar hun manier van communiceren en naar hoe seksueel contact voor beiden bevredigend kon zijn.” (Debbie, GZ-psychologe) blz. 173

We bevrijen vaak onze geliefde op een manier die we zelf opwindend zouden vinden als de ander dat bij ons zou doen. Dat geldt zowel voor mannen als voor vrouwen. blz. 172

“Ik doe meer aan verzorging van mezelf. Ik neem er meer de tijd voor omdat ik een drogere huid heb gekregen. Ik vind het ook belangrijk om er goed uit te zien. Ik wil niet zo’n oude taart worden. Ik let erop of ik bepaalde kleding nog wel kan dragen. Kan ik de mode nog wel volgen? Alles gaat wel trager, het afslanken bijvoorbeeld. Ik voer een strijd met de weegschaal. Ook nachten doorhalen is er niet meer bij. Dat merk je niet één dag, nee, daar heb je drie dagen last van. Gelukkig snap ik mijn eigen lichaam nu beter. Als ik spanning in mijn nek voel, omdat ik het bijvoorbeeld druk heb op mijn werk, ga ik daar niet meer aan voorbij zoals vroeger. Nu neem ik mijn rust.” (Willy, Westerbrok, 1954)

Girls on top! Er verandert nogal wat tijdens de overgang. Ook de banden waaraan je baarmoeder en blaas hangen, verslappen. De positie van deze organen verandert. Dat kan pijn geven tijdens het vrijen. Misschien ben je gewend om je in de missionarishouding over te geven aan je lusten. Maar als je bovenop zit, kun je beter het tempo en de diepte van de aanraking bepalen.

‘Afgelopen week zat ik een beetje in de rats. Ik had last van mijn lichaam. Het was net of er een bal op mijn bekkenbodem drukte. Dus ik naar de huisarts. Hij zag iets zitten en vond het verontrustend, dacht aan een voorwandprolaps. Bij de gynae- coloog bleek dat het geen prolaps was, oftewel verzakking, maar gewoon de overgang. Nou had ik daar al een tijdje last van. Ik zei regelmatig tegen D: “Ik heb geen gouden driehoek meer, maar een Bermudadriehoek.” Een dode hoek dus. Maar goed, zetpillen gekregen. Ik heb er niet van geslapen want het leek net alsof ik met een pak boter tussen mijn benen lag. De hormonen doen hun werk en de gouden driehoek is niet meer van schuurpapier. De pijn is ook minder, zelfs weg bij tijd en wijle, hetgeen het leven ook plezieriger maakt. Nou het slapen weer op de rit krijgen en dan is het weer leefbaar allemaal.’ (Elisabeth, Rotterdam, 1957)

Weetje: Er blijkt geen aantoonbaar verband te zijn tussen het begin van de overgang en het moment van je eerste menstruatie. Ook het moment van en het aantal zwangerschappen lijkt weinig voorspellende waarde te hebben voor de start van je overgang.

‘Ik ging op vakantie aan het strand zitten en begon te huilen, dat heeft een paar dagen geduurd. ik wist niet wat er aan de hand was. Ik heb me al die dagen verscholen achter een grote zonnebril. Ik was veertig, bezig met tantra, me jong en vrouw voelen. De hele vakantie bleef het doorzeiken, ik was mezelf kwijt. Ik ben vanaf dat moment nooit meer ongesteld geweest. Van de ene op de andere dag was dat helemaal weg. ik snapte niet waarom ik zo emotioneel was en dacht dat het aan mijn relatie lag. Die liep niet zo lekker. Of misschien was er iets met de kinderen? Mijn huisarts nam een bloedmonster af en zei dat ik niet in de overgang was. Ik wist dat het wel zo was. De depressieve kant van mij keek zwarter dan normaal. Ik ben eigenlijk een optimistisch mens. Ik zie mij nog weleens hier zitten op een ochtend met een oude lap van een ochtendjas en in de spiegel kijkend van “Oh my god, het is zover.. Ik zweet als een oud wijf en zit met mijn hoofd naar beneden op de bank.” Ik viel in de categorie: “Ze is in de overgang dus haar hoeven we niet zo serieus te nemen.” Het is alsof je emoties onder een vergrootglas liggen, dat gevoel had ik. Ik schaamde me ook. Ik wilde eigenlijk nog jong en onbezonnen zijn. Het is fysiek ook zo voelbaar. Ik had om de haverklap zweetaanvallen, gooide de hele dag deuren open, was de hele dag met de temperatuur bezig.’ (Sylvia, Utrecht, 1955)